In gesprek met Jaap-Willem de Visser, oud Nippur collega

Juni 2024 – Pieter Rambags

In gesprek met Nippur alumnus Jaap-Willem, die van 2004 tot en met 2008 onze collega was. We hebben het gesprek online gevoerd, want Jaap-Willem heeft het consultancywerk vervangen voor het bestaan van een herbergier in Portugal met vrouw en kind. Daar ontvangt hij pelgrims die meelopen in de Camino de Santiago.

Hoe gaat het met je?

Het gaat steeds beter gelukkig. Na mijn hersenbloeding in 2020 heb ik flink moeten revalideren om weer de dagelijkse dingen op te kunnen pakken. Door de bloeding was ik aanvankelijk halfzijdig verlamd. Ik heb voor ruim een half jaar moeten revalideren, waarna ik langzaam de weg omhoog weer heb kunnen oppakken. Lange tijd heeft het me belemmerd in bijvoorbeeld mijn moestuin goed bij te houden. Mijn ogen bewogen ongecontroleerd, waardoor het snoeien van takjes en blaadjes een opgave werd. Gelukkig is dat nu heel veel beter.

Waar was je mee bezig vóór deze ingrijpende gebeurtenis?

Na mijn werkzaamheden bij Nippur heb ik nog een tiental jaren gewerkt bij Finext. Bij dat leven als consultant kwamen de minder prettige zaken van het consultancybestaan mee. De files, de lange werkdagen, opstaan en naar bed gaan met de telefoon in de hand. En omdat ik graag meer verantwoordelijkheid op me nam in mijn opdrachten, verergerde dit in de loop der jaren. Vandaar dat op een gegeven moment mijn vrouw en ik besloten om ons even terug te trekken en op sabbatical te gaan. Ik leefde van vakantie naar vakantie en wilde dit patroon wel eens doorbreken. En omdat ik een aardig mondje Portugees spreek dachten we aanvankelijk aan vertrek naar Brazilië. We hadden inmiddels een dochtertje van 4, Cinta genaamd, en bedachten ons dat het beter zou zijn om naar Portugal te gaan.

De sabbatical was een groot succes. Aanvankelijk waren we gewoon van plan terug naar Nederland te gaan en het bekende leven weer op te pakken. Echter na verloop van tijd daalde er een heerlijke rust op ons neer die we niet meer los wilden laten. Hierdoor ontstond het idee om het roer om te gooien en in Portugal een Bed & Breakfast te beginnen voor de pelgrims die de Camino de Santiago lopen vanuit het zuiden.

Hoe heb je het plan verwezenlijkt?

We hebben in 2021 een ruïne gekocht in Ribeira de Alcamalouque, die we hebben laten verbouwen. De locatie is werkelijk prachtig. We liggen tussen olijfboom- en wijngaarden. Om de ruïne te kunnen opknappen moesten we eerst terug naar Nederland om ons huis te verkopen. Daar sloeg het noodlot toe. Ik belandde in het ziekenhuis, waardoor vrouwlief Aylin tijdelijk in Nederland een nieuwe verblijfsaccommodatie moest regelen alsook onderwijs voor Cinta. Dat was een zware periode voor haar. Na mijn revalidatie konden we dan toch vertrekken. Ondanks mijn beperkingen in eerste instantie, is het ons gelukt om de B&B, wat eigenlijk een herberg is, te realiseren.

Omdat in Portugal het tempo flink lager ligt heeft het wel even geduurd, voordat we de herberg konden openen voor pelgrims. We woonden dan ook enkele jaren in een stacaravan op het terrein, met daarnaast een zeecontainer met onze spullen uit Nederland. De verbouwing heeft twee jaar geduurd.

Inmiddels hebben we twee stapelbedden voor onze gasten en kunnen we een heerlijke maaltijd voor ze regelen. Officieel zijn we pas sinds een maand écht open.

Hoe ziet je dagindeling eruit?

Waar Aylin vooral het administratieve en organisatorische deel van de herberg regelt ben ik vooral bezig met het ontwikkelen van de moestuin en wil ik vooral meer gaan koken voor onze gasten.

De moestuin is echt een uitdaging. Qua ligging perfect, we zitten in het gebied tussen het (té) natte noorden en (té) droge zuiden in. Perfect zou je zeggen ware het niet, dat we worden geteisterd door slakken. Het is iedere dag een creatief gevecht om uit te vogelen hoe ik mijn jonge plantjes de nacht kan laten overleven. Vaak neem ik ze dan maar ‘s avonds in huis. We hebben ook veel fruitbomen. Die moet ik regelmatig snoeien om de energie zoveel mogelijk bij de vruchten te laten komen.

Daarnaast ben ik van plan bijen te gaan houden. Dat is goed voor onze moestuin. Hier moet ik me nog wel in verdiepen. Uiteindelijk is het de bedoeling dat we helemaal van eigen grond kunnen leven.

 

Hoe kijk jij terug op je tijd bij Nippur?

Mijn belangrijkste herinnering is wel, dat Nippur het mij mogelijk heeft gemaakt een master-opleiding aan de Erasmus universiteit af te ronden. Ik was tijdens mijn studie ook al een ondernemende man en kwam zodoende al snel in een leidinggevende positie terecht in de horeca van het Philips Stadion. Dat liep een beetje uit de hand, waardoor ik mijn opleiding niet heb afgemaakt. Dat knaagde. Gelukkig heeft Nippur mij geholpen die hoofdstuk met succes af te ronden, wat mij veel rust bezorgde.

Andere leuke herinneren waren de samenwerking met mijn Nippur collega’s in diverse opdrachten. Met Marc en Henri werken aan het Global Planning Tool van Philips Consumer Electronics. Of met oud-collega Rob het organiseren van het issue management voor het nieuwe datawarehouse. En natuurlijk vergeet ik de maandelijkse Nippur Nights niet, die altijd al om 14:00 begonnen en werden afgesloten met gezellig uit eten gaan met alle collega’s. En het eerste lustrum dat we vierden met alle collega’s en partners in Barcelona. Toen kon dat nog. En ook daar stond gezellig tafelen hoog op de agenda.

Hoe kunnen we je herberg vinden om te boeken?

Dat is heel makkelijk. We onderhouden een Facebook pagina. Daar staan ook leuke foto’s op. Iedereen die zin heeft is welkom. Natuurlijk vinden we het wel fijn dat je even checkt of er beschikbaarheid is. We hebben plek voor zo’n 4 personen.