Van klikken naar controle: het verhaal van Mark Cattenstart

Juli 2026

Mark Cattenstart is net de veertig gepasseerd. Samen met zijn gezin is hij onlangs verhuisd. Zijn oudste dochter zit sinds augustus op school en samen met zijn gezin zit hij, zoals hij het zelf noemt, “in een periode waarin alles opnieuw wordt uitgevonden.” En ook in zijn werk blijft hij op zoek naar nieuwe uitdagingen en mogelijkheden om zich verder te ontwikkelen.

Zijn carrière laat zich niet vangen in één rol of één richting. Mark is altijd op zoek geweest naar die combinatie van denken en doen. Niet alleen willen zien wat er uitkomt, maar vooral begrijpen hoe iets tot stand komt. Die nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door zijn gehele loopbaan.

Mark begon zijn carrière als datawarehouse consultant, waar hij werkte aan analyses, rapportages, maar vooral datawarehousing. Na verloop van tijd merkte hij dat hij zich verder wilde verdiepen in de BI‑hoek.

Via Marc Sanders kwam hij in contact met Nippur. Daar startte hij als consultant, maar hij kreeg ook de ruimte om mee te kijken met de ontwikkeling van Quipu. Die combinatie, consultancy én betrokken zijn bij softwareontwikkeling, bleek goed bij hem te passen.

Uiteindelijk maakte hij de overstap naar QOSQO, waar hij zich richtte op de implementatie van Quipu bij klanten. Van pre‑sales tot aftercare: alles om klanten succesvol op weg te helpen. Tegelijkertijd werkte hij aan de front-end, een beetje back-end en zelfs in de scrum master rol. Toch bleef het consultancy-aspect het meest trekken.

Toen hij merkte dat hij toe was aan een volgende stap, kwam een mooie kans bij De Lage Landen (DLL). Daar begon hij in het Data Management & BI-team, maar al snel groeide hij door tot solution architect van het dataplatform. Dit bleek een rol waarin hij zijn brede ervaring en interesse in zowel business als techniek volledig kwijt kan.

Uit zijn tijd bij Nippur nam Mark vooral het werken met agile en het slim inzetten van metadata mee. Bij DLL vond dat direct aansluiting: het team werkte al volwassen volgens het SAFe framework, maar zocht extra focus op metadata om data processen verder te structureren en automatiseren.

Het huidige platform is ontstaan vanuit de beweging van een enterprise datawarehouse naar de cloud. Daar draait het vooral om schaalbaarheid en kostenbeheersing: alleen gebruiken en betalen wat nodig is. De kern van het platform is een datalake, met daaromheen processen om data op een gecontroleerde en consistente manier te ontsluiten.

Binnen het platformteam ligt de focus sterk op infrastructuur, kostenbewustzijn en eigenaarschap van omgevingen. Precies op dat laatste heeft Mark een belangrijke bijdrage geleverd. Met name het eigenaarschap van data binnen het datalake was nog onvoldoende ingericht.

Wat daarbij helpt, is dat architectuur binnen DLL echt gedragen wordt. De architectuur community speelt een duidelijke rol in richting en keuzes, waardoor dit soort verbeteringen ook daadwerkelijk doorgevoerd kunnen worden. Het proces verloopt als volgt: Vanuit de business komt een strategie met prioriteiten. De architectuur community vertaalt dit naar een transitie-architectuur: waar staan we nu en waar willen we naartoe, inclusief impact op business en IT. Na afstemming wordt de richting doorgegeven aan de delivery manager en product owner, die dit opnemen in de backlog en prioriteren voor uitvoering.

Toen Mark bij het platformteam binnenkwam, werkte een jonge groep van zes mensen aan een indrukwekkende omgeving: een datalake van anderhalve petabyte, met tienduizenden folders en tientallen oplossingen. Toch gebeurde nog veel handmatig. “Er werd gewoon heel veel geklikt,” zegt hij. “En dat kan, maar op zo’n schaal verlies je dan gewoon het overzicht.”

Voor Mark was dat hét moment om het anders aan te pakken. Een datalake is tenslotte niet meer dan een storage container. “Het is eigenlijk gewoon een netwerkschijf,” legt hij uit. “Als je daar alleen maar dingen in zet en rechten op plakt, maar niet vastlegt wat het is… dan heb je weinig controle.” En juist die controle is nodig als je standaarden wilt afdwingen, veranderingen wilt doorvoeren of bij problemen wilt begrijpen wat er eigenlijk is gebeurd.

Samen met het team begon hij daarom met het vastleggen van metadata. Vanaf dat moment werd zichtbaar welke oplossingen met welke technologie werken, welke teams daarop werken, wie eigenaar is van welke data en hoe alles technisch met elkaar verbonden is. Dat bleek ook noodzakelijk om de volgende stap te kunnen zetten.

Al snel ging het gesprek een stap verder. Vanuit senior management kwam de vraag of ze met een externe startup iets konden doen. “Hebben jullie een klus?” Mark moest lachen. “Ik had wel een klus… maar geen budget.” Zijn idee was helder. Als je metadata hebt, moet je daarmee gaan werken. Dus niet alleen vastleggen, maar ook benutten. Hij wilde een metadata repository bouwen, met daarbovenop een API-laag om processen te standaardiseren en fouten terug te dringen. “We wilden af van dingen met het handje doen.” Samen met 2 engineers van de startup werd eerst alles in kaart gebracht: welke oplossingen draaien er, welke teams gebruiken het platform, hoe zit het landschap in elkaar. “Toen ze met aanbevelingen kwamen, zeiden we eigenlijk gewoon: top, bouw maar. ” En dat moment veranderde alles.

Sindsdien werkt het platform fundamenteel anders. Dingen die eerst handmatig gingen, zijn nu gestandaardiseerd. Securitygroepen kunnen automatisch uitgerold worden. De platform engineers werken minder op basis van losse werkinstructies en meer vanuit vaste patronen. “En dat scheelt gewoon fouten. En gedoe.”

Maar waar Mark nog het meest enthousiast over wist te vertellen, is wat dat daarna mogelijk maakte. Want die metadata bleef niet ergens in een database zitten. Die werd zichtbaar gemaakt. “Als je die informatie toch hebt, moet je die ook teruggeven aan de mensen die ermee werken.”

En zo ontstond de Insights-app. Een Power BI-oplossing waarin teams kunnen zien welke componenten ze gebruiken, waar de data staat en wie de eigenaar is. “Die app wordt dagelijks gebruikt!”

Ondertussen werd ook het proces eromheen strakker ingericht. Alles loopt via tickets, niet meer via Teams of email. Dat zorgt voor rust en overzicht. En ook op security is flinke vooruitgang geboekt. Zo is er inmiddels zelfs een ‘rode knop’: een mechanisme waarmee alle autorisaties in het datalake opnieuw opgebouwd kunnen worden. “Niet iets wat je vaak gebruikt,” lacht hij, “maar het idee dat het kan, is wel heel prettig.”

Wat hem duidelijk drijft, is niet alleen de techniek. Hij duikt graag in modellen, rollen, hoe je dingen slim opzet, en hierbij vooral om het grote geheel. Hoe zorg je dat iets beheersbaar blijft? Uitlegbaar? Schaalbaar? En misschien nog wel het belangrijkste: bruikbaar voor de mensen die ermee moeten werken?

Hij laat vol trots zijn solution architectuur zien. Hierin heeft hij het hele platform uitgewerkt. Waar eerst drie losse platformen waren, staat nu één duidelijke structuur. “Dat gaf zoveel rust. Mensen snappen nu waar ze zijn en wat ze moeten doen.” Teams hebben vrijheid, maar wel binnen duidelijke kaders. En die kaders zijn nodig. Ook om op een gecontroleerde manier de mogelijkheid te bieden om te experimenteren: voor prototyping, voor AI, voor nieuwe ideeën. “Je wil innovatie niet blokkeren, maar ook geen wildgroei.”

Wat opvalt, is dat Mark nooit praat over ‘klaar’. “Je moet vandaag bouwen, maar wel met morgen in je hoofd.” Na ruim drie jaar merkt hij dan ook dat hij zelf alweer vooruitkijkt. De basis staat. Het team draait. En dus ontstaat er ruimte voor een volgende stap. En dat hoort ook echt bij Mark: blijven bewegen, blijven bouwen, blijven zoeken naar hoe het beter kan. Of zoals hij het zelf zegt: “Ik vind het gewoon leuk om iets neer te zetten dat klopt.”

En misschien is dat wel precies waar zijn verhaal om draait. Niet om de technologie zelf, maar om hoe je orde brengt in iets dat complex is. En hoe je stap voor stap iets bouwt dat niet alleen werkt, maar ook klopt.