Vijf jaar in dienst bij Nippur

Ricardo Jacobs en Wilbert van Ruremonde

Deze maand zijn zowel Wilbert van Ruremonde als Ricardo Jacobs vijf jaar in dienst bij Nippur. Een mooi moment om eens terug te blikken en te vragen naar hun mooiste herinneringen en de opvallendste veranderingen binnen Nippur.

Wanneer we vragen naar de projecten die ze gedaan hebben binnen Nippur dan hoor je twee verschillende trajecten. Wilbert heeft bij één klant op project gezeten, namelijk VGZ. Ricardo’s lijstje is langer: Smeva, Dela, Kloosterboer, Pozob, nu AZL, en ook nog wat hand- en spandiensten voor ANWR. Wat wel overeenkomt is dat ze allebei veel variatie hebben gehad in hun werkzaamheden.

Wilbert legt uit dat hij binnen VGZ een complete lifecycle van de omgeving heeft meegemaakt. Bijna de hele omgeving is veranderd, ze zijn met andere tools gaan werken (van Informatica via Azure Synapse naar nu Databricks), de architectuur is helemaal veranderd en zelfs het team is compleet anders. Wat wel hetzelfde is gebleven is dat ze de afdeling Langdurige Zorg ondersteunen met data. Door al deze wijzigingen blijft het elke keer weer uitdagend en heel leerzaam.

Ricardo heeft projecten gedaan bij veel verschillende klanten en heeft ook veel verschillende rollen gehad. Zo is hij data steward geweest, BI specialist, scrummaster, allemaal rollen waarin analyse en leiding geven centraal staan. Hierbij is hij niet alleen inhoudelijk bezig maar vaak ook met de procesmatige kant. Uitzoeken hoe er het beste samengewerkt kan worden en welke spelregels dan afgesproken moeten worden vindt hij net zo interessant als analyse. Ook het coachen van junioren doet hij graag.    

In zijn tijd bij Nippur heeft Ricardo zich dan ook voornamelijk ontwikkeld op het gebied van zijn soft skills. Zo heeft hij leiderschapstrainingen gedaan en veel managementboeken gelezen. Ook is hij meer gaan reflecteren. Door regelmatig te tijd te nemen om na te denken over wat je zelf goed vindt of graag beter zou willen doen, en dit ook te toetsten bij de mensen met wie je samenwerkt, ben je bewust bezig met je eigen ontwikkeling. Dit is enorm waardevol, eigenlijk zouden we dit veel meer mogen doen.

Ricardo: “Toen ik net binnenkwam bij Nippur kreeg ik de set “standaard Nippur boeken” in mijn handen geduwd. Dit waren boeken zoals De zeven eigenschappen van effectief leiderschap van Stephen R. Covey en Getting things done van David Allen. Achteraf was dat heel fijn want iedereen binnen Nippur kent deze boeken en dat merk je wel. Ik heb hierdoor nu ook echt een systeem in mijn persoonlijke workflow. Heb jij dat ook Wilbert?”

Wilbert: “Nee, ik heb geen systeem maar wel een strak ritme. ’s Ochtends begin ik met mijn email, en daarna leef ik op het scrumbord. Ik zet echt alles op het bord. Ik heb die structuur nodig want ik werk voor de klant en voor Nippur. Een goede balans tussen die twee is nodig, dus dat moet ik wel organiseren.”

Op de vraag hoe Nippur is veranderd de afgelopen vijf jaar zeggen ze allebei dat Nippur meer volwassen geworden is. We zijn in aantallen gegroeid maar ook organisatorisch zijn er veranderingen geweest. Vijf jaar geleden waren Peter en Pieter nog het MT, nu pakken Maarten, Henri en Suzanne deze rol op. In het begin was het nieuwe management nog wel zoekende (“En nu is het andersom”, grapt Wilbert). Daarnaast hebben we zelforganisatie ingevoerd en zijn we (eerst noodgedwongen) meer thuis gaan werken.

Ook nemen we meer jonge mensen aan nu. Ricardo: “Toen ik begon was ik een van de jonkies, nu zijn er veel meer jonge mensen”, “Ja, maar jij bent natuurlijk gewoon ouder geworden Ricardo!” herinnert Wilbert hem. Deze nieuwe mix in leeftijd is wel heel fijn, je hebt de ouderen nodig voor de ervaring en de jongeren om de boel aan te jagen. Ondanks deze veranderingen is de cultuur wel hetzelfde gebleven, vinden beide.

En we hebben natuurlijk een heel mooi nieuw kantoor gekregen. Het oude kantoor was wel kenmerkend voor het kleine bedrijf dat we waren. Onze kantoorruimte nu is wel volwassener, maar dit past ook wel beter bij ons.

Wat zijn hun mooiste herinneringen over de afgelopen vijf jaar, willen we weten. “Het lustrum”, zegt Ricardo meteen. Hoe groot dit gevierd is. En persoonlijke dingen, ik heb in de afgelopen vijf jaar er twee kinderen bijgekregen. Dit heeft mijn werk wel beïnvloed, want met twee jonge kinderen thuis heb je toch een ander tempo dan voorheen. Het is heel fijn dat ik van Nippur de ruimte heb gekregen hier een goede balans in te vinden. Wilbert knikt instemmend, ja dat herken ik zeker, die aandacht voor de thuissituatie. Ik vind het heel bijzonder hoe Nippur hiermee omgaat. Ook de socials herinner ik me goed, altijd heel leuk en gezellig.

Wat we nog beter zouden kunnen doen is zelforganisatie verder doorvoeren. Ricardo vraagt zich af of we hier niet iets mee zouden kunnen bij onze klanten. En dan met name het aspect dat je de inhoud loskoppelt van het proces, dat is zo krachtig. Ook zou het fijn zijn als we een Nippur way of working hadden voor het modelleren van het business model. We hebben hierover heel veel kennis in huis maar nog niet veel ligt vast. We hebben wel standaarden voor de hda-keten (historisch data archief), maar voor de rest van de keten zouden iets meer kaders en richtlijnen ook wel fijn zijn.    

Typisch Nippur vinden ze de saamhorigheid binnen de organisatie, “we zijn bijna een soort van familie”, zegt Wilbert. We trekken met elkaar op, iedereen spreekt elkaar en op de Nippur Nights en socials is het altijd gezellig, je kunt wel zeggen dat we bij elkaar passen. We zien elkaar niet heel veel maar vaak genoeg om toch een goede band met elkaar te hebben. Ook hebben we een platte organisatie en het managementteam is super toegankelijk. Iemand die nieuw binnenkomt vindt makkelijk zijn weg, dit gaat bijna vanzelf. Er zijn geen hiërarchische structuren waar je doorheen moet klimmen. Wat ook typisch Nippur is, dat we duidelijk en eerlijk zijn naar zowel onze collega’s als onze klanten. We acteren naar onze waarden. We hebben ook het lef om te zeggen als we niet bij een klant passen bijvoorbeeld.

“En er wordt goed voor ons gezorgd”, vindt Wilbert. “Nippur is mijn werkgever, maar mijn kinderen zijn net zo positief als ik. Nippur is er ook voor het gezin. Mijn kinderen hebben ook mooie herinneringen aan Nippur, de Efteling, de Beekse Bergen, de spelletjesmiddag en de knikkerbaan en natuurlijk Pieter die met zijn Tesla voor de deur stond voor een uitje in de coronatijd”. Ricardo herkent dit, er is inderdaad niet alleen aandacht voor de werknemer maar ook voor de familie. “Dat het MT op kraamvisite gaat bijvoorbeeld, dat zie je niet overal. Ook de aandacht die geschonken is in de coronatijd, de cadeautjes die persoonlijk werden rondgebracht, ja dat is ook typisch Nippur.”